BUGÚN

Iste boyle bir durumdayim uzundur:

Her sabah kalktigimda agir bir sekilde zorlu bir dagi tirmanarak zirveye ulasip manzarayi seyrettikten sonra kendimi asagi atmak istiyorum.

Her gece en az bir kadeh sarap icme ihtiyaci duyuyorum.

Isten nefret ediyorum.

Kalbim bos ve bir o kadarda kararmis durumda, kuller hata koz halinde.

Kendime acimiyorum.

Bir an super guclu bir an berbat hissediyorum.

Bunalim takilmak bana gore degil ama kendimi bunalim kralicesi ilan ediyorum.

Bu inislerin birde cikisi vardir elbette diye kendimi avutuyorum.

Ona karsi ne hissettigimi hic bilmiyorum.

Bu ne lahana tursusu dedigim anlarimiz cok oluyor.

Kendime yogunlasmam gerektigini biliyorum.

Hayat hem zor hem cekilir gibi geliyor ayni anda.

Biliyorum depresyonun doruk noktasinda sallaniyorum.

Portishead'in yeni albumu cikiyor 1 doz prozak yerine gececegine inaniyorum.

Ruhuma tuz ruhumu yoksa kaya tuzumu doksem daha acili olur diye dusunuyorum.

Bugun bosanma avukatinda kendimi aglamamak icin tutabilirmiyim diye icimden geciriyorum.

Bir bas agrisi gelecek onu bekliyorum.

Kafami duvarlara vurup vurup ben niye bu kadar vakit kaybettim diye kendimi cezalandirmak istiyorum.

Iste ben bugun boyle hissediyorum.............................