Nasil?

Yorgunluk sanki karacigerimden cikiyor artik. Atamadigim zehiri zehir alarak cogaltiyorum icimde. Hatirlamamak icin veya belkide hep zihinde kalmasi icin geceleri hep iciyorum. Bir kadeh sarap, bir iki arkadas sonrada bir sise sarap oda sonunda 3 siseye donusuyor. Ne bileyim icerek ne goge ulasiyoruz ne de dibe vuruyoruz. Dalarken havuza dibini gormeden atladik, cakilinca aglamamak lazim diyorum.

Is yerinde son haftalarimi yasiyorum, bir bilinmeyene dogru yol alacagim cok yakinda. Icimde biraz korku bir o kadar da heyecan var. Hic bilmedigim bir sehirde hic tanimadigim insanlarla birlikte bir yolculuga cikiyorum. Umarim hersey yolunda gidecek...gitmeli.

Tam uc hafta sonra; bir ucak, Geneva, bir ucak daha, Istanbul, bir ucak daha ve Izmir. Gunes, deniz, Sinan, kordon, Cesme ve belkide hayat!

Gidiyorum, uzaklar.....