
Gocebe olarak yasamaktan icim sisti. Farkindamisin her zaman hayatimiz paldir kuldur degisiyor, ani bir karar- hissedis ile cok farkli yonlere dagiliyor. Turkiye yi yillar once terketmeyle baslayan gocebeligimiz sanki atalarimizdan bize kalma bir yadigar.
Yerlesik olamama, kicinin ustunde oturamama sadece yasadigimiz yerler icin degil hayatimiza karsi aldigimiz yukumluluklerde de kedini gosteriyor. Erkek degistir, ev degistir, statu degistir, okul biter baska bir okul ara, sinav biter yenisini ara. Liste uzar gider. Bakiyorum da son 5 yil icierisinde 4 ev ve 4 is degistirmisim. Yeni evim ve isimle 5. olacak. Kac insan eskittim onlari saymiyorum bile.
Yas biraz ilerledi diye de hissetmiyor insan, bir ara oylesine aklinin bir kosesinden gelip geciyor sadece. Sheffield'a geleli neredeyse bir sene olacak. Bir tek sokagini ve insanini bile bilmeyen ben, sirf burda degil bu sehrin cevresinde de bir cok kapi edindim. Eskiden Turkiyeli-Londrali olup simdi de Yorkshire 'liyim diyebilecek kadar iyi biliyorum buralari.
Tasinmama bir kac hafta kaldi, evi kutular kapladi. Pis ve rahatsiz bir gorunum aldi. Gitme arifesi duyulan o tuhaf huzun, bir ic karartisi misafir oldu salonuma simdilerde. Tasinma gunu gelene kadarda bu karalti evin diger taraflarina dogru iyice genisleyecek.
Otel odalarini terkederken de bu hissi yasarim. Tatil bitmistir, gercege, kendi dunyana bir donus baslamistir. Otelden ayrilmadan bir gun once coker bu his insanin ustune-icine, eve dondugunde de birden kaybolur. Saniyorum tasindigim gun bitecek gidecek benimde bu ic hoplamalarim.
Eee neredeyse yas 33 ve ben gene yeni bir hayata basliyorum pek de bilinmeyende.
No comments:
Post a Comment