To Let Myself Go

Kendinizi hic olaylarin akisina biraktiniz mi? Hayata geldigimizden beri surekli bir kasintilik, sorumluluk- eve gec kalma, odevlerin, OYS, gelecek korkusu, sex- gencligimizi yasadik yasamasina ama kapip koyamadik!

Simdi gecmis yillarin hurmalari simdi gelip beni tirmaliyor. Yasanmamis 20'li yaslar, hayat mucadelesi, sanatci ruhumun gunden gune olmesi......yas 33 simdi. Aglamak istiyorum ama ancak gulebiliyorum su halime. Kim kime, oldu bitti masallah olan tum yasantima, gumbur gumbur bir akisi olan ruhani durumuma sadece gulebiliyorum.

Aglayamiyorum hissedesiye
Gulemiyorum olesiye
Gidemiyorum oylesine
Kaptiramiyorum gidisine
Hayatin
Askin
Yillarin
Getirdigi bu gunlerde.....

Son bir kac haftadir birseyler oldu bana. Sanatci ruhum yuzeye, alayci tavrim gundeme geldi. Yeni bir projeye basladim, belkide ....bilemiyorum. Bu evle basladi seruven. Evi cok seviyorum, sicak, gunesli, yalnizligi huzur verir cinsten. Tasindigimdan beri hic yalniz kalmadim. Gelen giden, kalbime ve hayatima girenlerin sayisi eve sigmaz su son yilda...

Evime ve dolayisiyla hayatima girenler.......proje bu

Kapi caldiginda elimde kamerayla bir fotograf cekiyorum, rastgele. Kisinin portresi, eve ilk girerkenki surat yada ifade. Sonra birde giderken, arkasi donuk...hepsini bir albumde toplayacagim...guzel olacak, iyi bir his var icimde...yada bana kendimi iyi hissettirecek...

Simdi albumun ilk fotografini burda yayinliyorum....:) Ve galiba o kisinin evime son gelisiydi, giderken sabah atik davranip fotografini cekemedim ve simdi yaniyorum....cunku ne umutlarla geldigi yerden bir umutsuzlukla ayrildi....ve ben bunu yakalayamadim.